درمان پزشکی سوزش و خارش واژن

روش درمان به نوع بیماری بستگی دارد. مهم*ترین روش*های درمانی عبارت*اند از:
۱. درمان خارش واژن ناشی از عفونت قارچی

اگر علت خارش، رشد بیش از حد قارچ کاندیدا باشد، پزشک ممکن است داروهای ضدقارچ تجویز کند.

این داروها به شکل*های مختلفی وجود دارند:

کرم*های ضدقارچ واژینال

شیاف یا قرص واژینال

داروهای ضدقارچ خوراکی در شرایط خاص

داروهایی مانند کلوتریمازول از جمله داروهای مورد استفاده برای درمان عفونت قارچی هستند.

مدت درمان به شدت عفونت، سابقه ابتلا و شرایط بیمار بستگی دارد. در دوران بارداری معمولاً درمان موضعی آزولی به مدت هفت روز ترجیح داده می*شود و مصرف داروهای خوراکی مانند فلوکونازول نباید خودسرانه انجام شود.

اگر عفونت قارچی مرتب تکرار شود، ممکن است پزشک آزمایش*های تکمیلی برای شناسایی نوع قارچ و بررسی عوامل زمینه*ای درخواست کند.
۲. درمان سوزش واژن ناشی از عفونت باکتریایی

واژینوز باکتریایی در اثر برهم خوردن تعادل باکتری*های طبیعی واژن ایجاد می*شود.

در این شرایط، پزشک ممکن است داروهایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین را تجویز کند.

این داروها می*توانند به شکل خوراکی یا واژینال مصرف شوند. انتخاب نوع دارو و مدت درمان به شرایط بیمار بستگی دارد.

نکته مهم این است که داروهای ضدقارچ برای درمان واژینوز باکتریایی مؤثر نیستند؛ بنابراین تشخیص درست اهمیت زیادی دارد.
۳. درمان خارش ناشی از خشکی واژن

اگر علت خارش و سوزش، خشکی واژن و کاهش استروژن باشد، روش درمان متفاوت خواهد بود.

در این شرایط ممکن است پزشک استفاده از مرطوب*کننده*های واژینال یا روان*کننده*های مناسب را توصیه کند.

در برخی زنان، به*خصوص پس از یائسگی، درمان موضعی استروژن می*تواند به بهبود خشکی و التهاب کمک کند. البته مصرف این دارو باید پس از بررسی شرایط پزشکی و منع مصرف احتمالی توسط پزشک انجام شود.
۴. درمان حساسیت و التهاب ناحیه تناسلی

اگر خارش به دلیل حساسیت به شوینده*ها، پدهای معطر یا محصولات بهداشتی ایجاد شده باشد، اولین اقدام حذف ماده تحریک*کننده است.

در برخی موارد، پزشک ممکن است برای کاهش التهاب و خارش از کرم*های دارویی مناسب استفاده کند.

مصرف کرم*های کورتونی در ناحیه تناسلی باید با تجویز پزشک باشد؛ زیرا استفاده نامناسب از آن*ها ممکن است باعث نازک شدن پوست یا پنهان ماندن علائم عفونت شود.
درمان خانگی سوزش و خارش واژن

درمان*های خانگی در بعضی موارد می*توانند به کاهش تحریک و ناراحتی کمک کنند؛ اما جایگزین درمان عفونت یا بیماری زمینه*ای نیستند.
۱. شست*وشوی ملایم با آب ولرم

برای تمیز کردن ناحیه تناسلی خارجی، استفاده از آب ولرم کافی است. از صابون*های قوی، ژل*های معطر و شوینده*های ضدعفونی*کننده استفاده نکنید.

همچنین شست*وشوی داخلی واژن توصیه نمی*شود؛ زیرا می*تواند تعادل طبیعی میکروبی واژن را برهم بزند.
۲. استفاده از کمپرس سرد

در صورت وجود خارش و التهاب خارجی، قرار دادن کمپرس سرد روی ناحیه تناسلی خارجی برای مدت کوتاه ممکن است به کاهش ناراحتی کمک کند.

یخ را مستقیماً روی پوست قرار ندهید و از تماس طولانی*مدت سرما با پوست حساس خودداری کنید.
۳. پوشیدن لباس زیر نخی

لباس زیر نخی و آزاد می*تواند به کاهش تعریق و رطوبت کمک کند. همچنین بهتر است لباس*های بسیار تنگ و الیاف مصنوعی برای مدت طولانی استفاده نشوند.
۴. پرهیز از محصولات تحریک*کننده

در زمان وجود خارش و سوزش، بهتر است استفاده از اسپری*های خوشبوکننده، دستمال مرطوب معطر، پدهای عطردار و شوینده*های قوی متوقف شود.
۵. خشک نگه داشتن ناحیه تناسلی

پس از شست*وشو، ناحیه تناسلی خارجی را به*آرامی خشک کنید. رطوبت طولانی*مدت ممکن است باعث تشدید تحریک پوستی شود.